duvar

bir şehir düştü ellerimden yere
gök karası kan pusuna boyadı kendini
düş ayazında titrek çocuklar ölüyorlardı yalnızlıktan
bir şiir saçıldı caddelere
piç bir mısra tuttu bizi
usul uykulu
geceyi süzüyordu gözlerin
fırtına bulutlarından yağmur yaptık
kırlangıçların kanatlarında bandajlar
hayaletlerimize yalın ayak yürüyoruz
tırnak aralarımızda cam kırıkları

bir şehir düştü yere
cenazesini kaldırmaya uzak diyarlardan gelenler olmadı
bir şiir kustu şair yere
paçasına bulaştıgı her cesette
cenabet bir özlem doğdu
doğdu
doğdu
Oz Büyücüsü