24 Şubat 2010 Çarşamba

şekl-ü can

gün seyiriyor mezarlardan
gece akarken parmakaralarımdan.
son kahpelikten
su katılmamış puştluk ağarıyor ayazlara

bir dut ağacının dibine işerken
yada
gizlenirken bir lağım çukurunda
yüz karası utangaçlıklarca sobeleniyorum.

huma kuşu ters uçar karanlıkta
kabuk tutuyor içimde her hicran
sen beden boyu ihanet
söyler misin bana
gökyüzünede çekilir mi tel örgüler

Oz Büyücüsü

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder